Mój koszyk 0

John Lennon. Niedokończona ballada

  • Merle Pierre
  • Ilość stron: 304
  • Oprawa: miękka
  • ISBN: 83-88931-74-1

Opis

"25 ROCZNICA ŚMIERCI JOHNA LENNONA John i Yoko...Razem tworzyli jedną z najbardziej medialnych par końca lat sześćdziesiątych i lat siedemdziesiątych. Dla wielu byli symbolem nadziei dla innych, szalonej ekstrawagancji. Historia ich miłości jest jedną z najbardziej szczególnych w historii. Kim tak naprawdę był John Lennon? Pełnym wewnętrznych przeciwieństw ""bohaterem klasy robotniczej"", który za życia stał się mitem. Geniuszem rocka nawróconym na sztukę awangardową. Eks Beatlesem, który się zmienił pod wpływem Yoko. Wiecznym nastolatkiem, troskliwym ojcem, autorem Strawberry Fields Forever, Imagine czy Woman. A kim jest w istocie Yoko Ono, ta córka japońskiego bankiera, artystka-idealistka, z której wyrosła kobieta interesu? Czy muzą, która zmieniła się w kobietę silnej ręki? 8 grudnia 1980 roku psychopata Mark Chapman zabija Lennona strzelając do niego pięciokrotnie z rewolweru. Kładzie tym samym kres ostatnim marzeniom pokolenia tak niesfornego jak wspaniałomyślnie szlachetnego. Kim byłby dzisiaj John Lennon? Jakim ścieżkami by podążał, on, dusza Beatlesów, któremu przeznaczenie dało wielką sławę, która okazała się być mieczem obosiecznym?"

Recenzje

glos_pruszkowa.gif

LENNON - NIEDOKOŃCZONA BALLADA
Nieprawdopodobne ale właśnie mija 25 rocznica śmierci Lennona. Z okazji tej Studio EMKA wydało prace mojego rówieśnika, Francuza Pierre Merle napisaną jeszcze w 2000r. 9 października John miałby 65 lat ...a tak pozostały nagrania, pamiątki, wspomnienia i olbrzymia fortuna zarządzana przez sprytną i wyrafinowaną Yoko Ono. Merle posiłkując się literaturą i opowieściami świadków kreśli początki kariery Johna, nie odmawiając nam pikantnych szczegółów z życia rodziców artysty: ojca, ciągle pływającego stewarda, i matki - lekkoducha. Jak wiemy, Lennona wychowywała ciotka Mimi, niemniej zachował on cechy po ojcu. Druga część książki poświęcona jest Yoko (ma ona 42 letnią córkę z innego związku), budowaniu imperium finansowego, np. przejmowanie Dakota House, Lennona - kapitalisty. Dobra pozycja, wartko napisana.


przeglad.gif

Lektura bardzo na czasie, bo całkiem niedawno minęło 25 lat od tragicznej śmierci charyzmatycznego muzyka. Choć w tytule widnieje tylko jego nazwisko, to książka opowiada bardziej o związku Lennona z Yoko Ono, jednej z najbardziej medialnych par lat 60. i 70.


gazeta_jeleniogorska.gif

Niezastąpiony JOHN LENNON

Okrągła 25 rocznica
śmierci Johna Lennona, którą przypomniał ostatnio cały świat, stała się pretekstem przypomnienia ostatniego okresu twórczości tego fenomenalnego muzyka, który wywarł ogromny wpływ w tamtym czasie nie tylko na mnie jako młodego człowieka ale i na całe ówczesne pokolenie zafascynowanych muzyką The Beatles a już potem solowymi dokonaniami Wielkiego Johna.
O muzyku nie zapomniało także wydawnictwo Studio Emka, które wydało interesującą pozycje książkową Pierre'a Merle. pt. "John Lennon - Niedokończona ballada".

Jakim był artystą
--------------------------------
Był piekielnie zdolnym twórcą, świetnym aranżerem, znienawidzonym przez krytyków a uwielbianym przez słuchaczy. Narażając własną pozycję wałczył o pokój. Żaden artysta w historii muzyki rozrywkowej nie odegrał takiej roli jak John Lennon. Jeżeli nawet ktoś przed nim wywarł duży wpływ na rozwój muzyki, to nikt przedtem nie miał takich możliwości spopularyzowania swoich koncepcji jak Lennon. który miał do dyspozycji płyty w milionowych nakładach, radio, telewizję, filmy, książki. Z możliwości tych w pełni skorzystał.

10 lat wcześniej
--------------------------------
Z początkiem 1970 r. John i Yoko obcieli włosy ogłaszając rok 1970. "rokiem numer 1 dla pokoju". Nie ulega wątpliwości, że tych dwoje łączyły zupełnie wyjątkowe relacje. Faktem też jest, że spotkanie Johna i Yoko było "początkiem końca" legendarnych Beatlesów, o co członkowie grupy i fani mieli pretensje do towarzyszki życia Lennona. W tym też czasie został wydany doskonały singiel "Instant Karma" (We .All Shine On)- który to utwór napisał, nagrał i zmiksował w 1 dzień. Na płycie obnażył swoją osobowość szczególnie biorąc pod uwagę niemal histeryczny głos Johna, gdy wyśpiewywał ostatnie wersy "Mother". Niewielu artystom udałoby się przekazać tak osobiste myśli. Taki przekaz w wykonaniu Lennona był sztuką. W 1971 r. John kontynuował ten wątek na albumie "Imagine"( Wyobraź sobie). Tytułowy utwór przedstawia idealny świat bez wojen, bólu. cierpienia, zachłanności i głodu. W poglądach politycznych Lennon i Yoko zaszła w tym czasie istotna zmiana. Dotychczas preferowali bierny opór bez używania przemocy. Wysyłali żołędzie znanym politykom jako znak pokoju i apelowali do studentów z Berkley już w 1969 r. o to. aby nie dali się sprowokować. W nagraniu "Revolution" umieszczonym na stronie B singla "Hey Jude" John śpiewał: "mówisz, że chcesz rewolucji, no cóż, wszyscy chcemy zmienić świat". W marcu 1971 r. po wydaniu singla "Power To the People" Lennonowie pozowali do zdjęć w japońskim rynsztunku bojowym, a John już śpiewał: "to my chcemy rewolucji". Prócz tego John i Yoko brali udział w kilku protestach. W tym czasie ukazał się najgorszy chyba album "Some Times In New York City", który ukazał się w czerwcu 1972 r. Na okładce widać typową pierwszą stronę z "New York Times'a" z tekstami utworów wydrukowanymi w miejsce artykułów ze zdjęciami i złośliwą karykaturą Nixona tańczącego nago z także nagim przywódcą Mao. Druga płyta zawierała materiał nagrany na koncertach, pierwsza - materiał całkowicie nowy. Za wszelką cenę chciał osiągnąć efekt protestu politycznego w utworze "Woman is the Nigger of the World" (Kobieta jest murzynem świata).W późniejszym czasie zaczęły się problemy Johna z Biurem Imigracyjnym, które doprowadziły do rozczarowania polityką i negatywnym odbiorem ostatnich nagrań, które doprowadziły do konfliktu w małżeństwie. Te problemy znalazły swe odbicie w albumie "Mind Games", które tematycznie nawiązywały do starych tematów pokoju oraz miłości. Na "Walls And Bridges" znalazły się już przeboje: fantazyjny "#9 Dream" i chwytliwy "Whatever Gets You Tbru the Niger" z Eltonem Johnem grającym na klawiszach i śpiewającym w tle. 18 kwietnia 1975 r. John występuje w programie "Salute to Lew Grade" wykonując "Slippin' and Slidin' i "Imagine", który został wyemitowany w USA dopiero 13 czewrca. Nikt wtedy jeszcze nie przypuszczał, że na 1400 wystąpień na żywo, ten koncert będzie w życiu Johna Lennona ostatnim.
Tymczasem 7 października 1975 r. nowojorski sąd stanowy wydał wyrok cofający nakaz deportacji Johna Lennona z USA a dwa dni później 42 - letnia Yoko Ono urodziła swojemu 35-lemiemu wtedy Johnowi, syna Sean'a. Po objęciu prezydentury przez Jimmiego Cartera, John i Yoko wzięli jeszcze udział w inauguracji gali nowego prezydenta a w niedługim czasie John i Yoko zamienili się definitywnie rolami. Yoko poprzednio artystka awangardowa z grupy Fluxus, zajęła się interesami rodziny a John zajął się wyłącznie wychowywaniem maleńkiego synka Seana. Mógł teraz spokojnie odkrywać nowe rzeczy i cieszyć się nie znanym dotąd wolnym czasem. To pomogło mu na nowo odkrywać przyjemności rysowania i pisania wierszy. Spędzał wiele godzin nad "Balladą o Johnie i Yoko" dokumentującą blaski i cienie życia ich związku. Po śmierci Johna wszystko zostało zebrane i wydane w zbiorze "Skywriting By Word of Mouth". W posłowiu do książki Yoko napisała: "John pisał bardzo szybko, słowa spływały ze stalówki jak strumienie burzącej się wody, nie zastanawiał się ani minuty...". Ta sielanka i oderwanie się od muzyki trwało aż 5 długich lat.

Podwójna Fantazja
--------------------------------
Podczas ostatnich wakacji na Bermudach, Lennon odzyskał zainteresowanie muzyką, znów tryskał energią i od ręki napisał kilka nowych piosenek. Zwiedzając tamtejszy ogród botaniczny zafascynował się nazwą pewnej orchidei - Double Fantasy. Uderzyło go, jak trafnie nazwa ta oddaje jego związek z Yoko. Pomyślał. że będzie to idealny tytuł dla nowej płyty. Po zakończeniu nagrań 4 sierpnia 1980r. John i Yoko znów zaczęli pokazywać się publicznie, podpisali kontrakt nagraniowy z Geffen Records a potwierdzeniem ich powrotu jak i wcześniejszej 14-to miesięcznej separacji był właśnie ten album "Double Fantasy", który ukazał się w sprzedaży 17 listopada 1980 r. i od razu wspiął się na 12 miejsce amerykańskich zestawień płytowych - i był to oczywisty znak. że "come back" Lennona okazał się wielkim sukcesem. Płyta zawierała 7 nagrań Johna i 7 utworów Yoko. Nagrania Johna potwierdziły jego talent kompozytorski.łatwość przekazu i wyjątkowość głosu. Piosenka "(Just Like) Stardng Over" -od pierwszej chwili stał się chwytliwym popowym numerem, czerpiącym z klimatu lat 50-tych. który w postaci singla trafił do wszystkich stacji radiowych na świecie. W utworze "I'm Loosing You" John oddał uczucie bezradności i swoją niepohamowaną złość. To nagranie stanowi wyjątek, pozostałe mówią o tym. jak John nauczył się radzić sobie z samym sobą. Piosenka "Woman" zaczyna się od cytatu "dla drugiej połowy nieba" sugerując, że jest dedykowana nie tylko Yoko, ale wszystkim kobietom. Nawiązał do pobytu na Bermudach w nagraniu "Watching the Wheels". Piosenkę "Beautiful Boy (Darling Boy)" zadedykował Seanowi śpiewając: "nie mogę się doczekać czasów, kiedy będziesz duży, ale myślę, że obaj musimy być po prostu cierpliwi". Ten utwór był jednocześnie złowróżbną przepowiednią tego, co się stało 8 grudnia 1980 r. kiedy to John Lennon został zamordowany przed Dakota House na Manhattanie w Nowym Jorku, przez fanatycznego i znierównoważonego psychicznie fana.

Niedokończona ballada
--------------------------------
Wiele innych wątków a także czystej biografii można doszukać się w książce francuskiego pisarza Pierre'a Merle, autora 20-stu książek w tym "L" Assasinat de A John Lennon" (1993r) (Zabójstwo Johna Lennona) oraz "Revolution...Les Beaues". W trakcie swoich poszukiwań autor dotarł do wielu osób blisko związanych z Johnem Lennonem. Są wśród nich: Bill Harry, przyjaciel Johna z rnłodości Pete Best, pierwszy perkusista Beatlesów i Hunter Davies. oficjalny biograf grupy. W "Niedokończonej Balladzie" (wydawnictwo Studio Emka) znaleźć można mnóstwo wątków z okresu The Beatles, zaangażowania w sprawy radykalnych polityków okresu "Peace. Hair Peace" i nagrania "War Is Over ", poprzez Plasrtic Ono Band aż po ostatnie momenty życia wielkiego muzyka. Tą pozycją autor oddaje hołd artyście kontrowersyjnemu i niepokornemu, jego sztuce muzycznej. znaczącej i ważnej w historii kultury światowej choć była to tylko muzyka rozrywkowa.

Ostatnie chwile
--------------------------------
Swojego ostatniego wywiadu udzielił dla radia RKO podczas którego mówił o swoich artystycznych planach wypowiadając je z wielkim entuzjazmem. Tego feralnego dnia pracował jeszcze w studiu nad nagraniem nowego singla pod roboczym tytułem "Walking On Thin Ice" (Chodząc po cienkim, kruchym lodzie). Przed śmiercią zdążył nagrać zaledwie kilka wersji utworów, które później ukazały się na płycie "Milk And Honey". John jak na 40-to latka trzymał się doskonale. Kilka dni przed tragiczną śmiercią obciął włosy. Takiego właśnie sfotografowała go 8 grudnia 1980 r. reporterka Annie Leibovitz, podczas udzielania ostatniego wywiadu dla magazynu "Rolling Stone". John Lennon pozostawił po sobie wspaniałą muzykę, którą wykonywać będą kolejne pokolenia. Wylansował też okulary o okrągłych, małych szkłach, zwane "lennonkami". Jego kompozycje stały się klasyką muzyki rozrywkowej. Nawet smutek po stracie Johna Lennona nie jest w stanie przyćmić radości obcowania z jego muzyką.


gala.gif

Usidlić beatlesa

25. lat po tragicznej śmierci Lennona jego nazwisko nie straciło nic ze swego magnetyzmu. Książki o nim rozchodzą się jak świeże bułeczki. Tak byłoby i z tą biografią, gdyby nie kiepski polski przekład, który utrudnia śledzenie fascynującej historii związku muzyka z Yoko Ono.


wprost.gif

Wierny fan kupi wszystko, co się ukaże na temat Jego idola. Gdy za idolem ciągnie się opinia ekscentryka, seryjny autor może taki żywot tylko sprzedać, przez co cała legenda wyparuj Nie ustrzegł się tego Pierre Merle w biografii „John Lennon. Niedokończona ballada". Z jednej strony trudno mu się dziwić, bo o Lennonie napisano już tomy i właściwie na jego temat wszystko wiadomo. Z drugiej strony, skoro podejmuje się opisania życia ikony, niech zachowa wstrzemięźliwość i wystrzega się lamentacji. Efektem jest bowiem swoiste rekwiem-hagiografia, gdzie żal miesza się z patosem, a rozpacz z uwielbieniem. Ciekawy jest jedynie kontekst społeczny (opisy dzieciństwa Lennona). I jest on tak naprawdę tym, co trzyma tę książkę, pomimo nieznośnego, naiwnie reporterskiego stylu autora.
(...)
Marta Nadzieja


ksiazki.gif

8 grudnia 1980 roku został nazwany przez krytyków muzycznych „dniem, w którym umarła muzyka" - tego dnia psychopata, Mark Chapman, zabija legendarnego Beatlesa, Johna Lennona, strzelając do niego pięciokrotnie z rewolweru. Lennon odszedł tuż po wydaniu jednego ze swoich najlepszych albumów - „Double Fantasy", będącego dialogiem z wieloletnią towarzyszką jego życia, starszą o siedem lat Yoko Ono. John i Yoko tworzyli jedną z najbardziej medialnych par przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Dla wielu byli symbolem nadziei, dla innych - szalonej ekstrawagancji. Historia ich miłości jest jedną z najbardziej szczególnych... I to właśnie o tym nietuzinkowym związku snuje swoją opowieść francuski pisarz, Pierre Merle, zastanawiając się, kim tak naprawdę był John Lennon: pełnym wewnętrznych przeciwieństw „bohaterem klasy robotniczej" który zażycia stał się mitem, geniuszem rocka nawróconym na sztukę awangardową, eks Beatlesem, który się zmienił pod wpływem Yoko, wiecznym nastolatkiem czy troskliwym ojcem? A kim jest w istocie Yoto Ono, córka japońskiego bankiera, artystka-idealistka, z której wyrosła kobieta interesu? Czy muzą, która zmieniła się w kobietę silnej ręki? Merle kładzie tym samym kres ostatnim marzeniom pokolenia tak niesfornego, jak i wspaniałomyślnie szlachetnego.
(jh)

Więcej z kategorii